Biuro podróży - czas wakacji

Uwaga! Strona korzysta z plików cookies. Odwiedzając nasz serwis zgadzasz się na ich przyjmowanie. Szczegółowe informacje znajdują się w Polityce prywatności

Przewodnik

Indonezja:

Powierzchnia Łączna powierzchnia Indonezji wynosi 9,8 mln km', z czego 81% ( 7,9 mln km') stanowi morze.

Indonezja składa się z 18110 wysp różnej wielkości, z których jedynie 6 tys. jest zamieszkanych.
Pięć głównych wysp to Sumatra (473606 km'), Jawa (132107 km'), Borneo (539 460 km'), Celebes (189216 km') oraz Irian Zachodni (421981 km'). Dla porównania<>,Bali jest maleńką wysepką o powierzchni zaledwie 5620 km' Wyspy ciągną się na długości ok. 5280 km. Gdyby je przenieść na mapę Ameryki Północnej, rozciągałyby się od Kalifornii po Bermudy, a na mapie Europy - od wschodniej Irlandii do Morza Kaspijskiego. Łączna powierzchnia Indonezji wynosi 9,8 mln km',
Państwo indonezyjskie jest zlokalizowane na styku najpotężniejszych na świecie łańcuchów wulkanicznych, co ma znaczący wpływ na fizjografię i geomorfologię archipelagu.

Liczba ludności Oficjalny spis ludności z 2000 r. zarejestrował nieco ponad 206 mln obywateli. Uważa się jednak, że bliższa prawdzie jest liczba 220 mln, z czego 60% skupia się na Jawie i Bali, które zajmują zaledwie 7% całkowitej powierzchni państwa. Po Chinach, Indiach i USA, Indonezja zajmuje czwarte miejsce pod względem liczby ludności. Indonezyjczycy należą do 300 grup etnicznych.

Walutą jest rupia indonezyjska (Rp). Nominały banknotów: 100000, 50000,20000, 10000,5000, 1000,500 i 100 rupii; monet 1000, 500, 200, 100 oraz 50 rupii. 1 $-ok 9100 Rp.
Językiem urzędowym jest bahasa indonesia, przejęty z Malezji. W użyciu jest też ponad 350 innych języków i dialektów.

Religia Szacuje się, że 87% stanowią muzułmanie, 6% protestanci, 3% katolicy, 2% hinduiści, 1% buddyści i 1% animiści. Na straży wolności religijnej stoi konstytucja.

Strefy czasowe
*czas urzędowy zachodnioindonezyjski (GMT plus 7 godz.)
Jawa, Sumatra oraz Zachodnie i Środkowe Borneo
*czas urzędowy środkowoindonezyjski (GMT plus 8 godz.; ta sama strefa czasowa, co Singapur i Hongkong)
Bali, Lombok, Borneo Wschodnie i Południowe, Celebes, Małe Wyspy Sundajskie i Timor Zachodni
* czas urzędowy wschodnioindonezyjski (GMT plus 9 godz.)-Moluki,Papua i Irian Jaya Zachodni
Miary i wagi Indonezja stosuje system metryczny.
Elektryczność W hotelach obowiązuje napięcie 220 V (50 Hz) i okrągłe dwubolcowe wtyczki. Można jednak natrafić, zwłaszcza w odległych rejonach kraju, na sieć o napięciu
110 V. Przed skorzystaniem ze sprzętu elektrycznego należy sprawdzić rodzaj napięcia. Niektóre hotele udostępniają na żądanie wtyczki przejściowe.

Klimat
Klimat Indonezji jest stosunkowo mało zróżnicowany. Z grubsza wyróżnia się dwie pory: deszczową i suchą. Między listopadem a kwietniem północno-wschodni monsun przynosi ulewne deszcze na zachodnich wyspach, a tropikalne słońce i oceany powodują utrzymującą się wszędzie wysoką wilgotność powietrza (75-100%). Pora sucha trwa od maja do października,kiedy poziom wilgotności zmniejsza się pod wpływem chłodnego suchego powietrza, nadciągającego znad kontynentu australijskiego. Im dalej na wschód, tym pora deszczowa jest krótsza, a sucha dłuższa.
W okresie przejściowym między obiema porami występują na przemian słoneczne dni i okazjonalne burze. Nawet w porze deszczowej temperatura waha się między 21-33°C, z wyjątkiem dużych wysokości, gdzie może być znacznie chłodniej . Największe opady przypadają na grudzień, styczeń
i luty. W ciągu tych trzech miesięcy morza otaczające wschodnie wyspy bywają bardzo niespokojne.

Wizy i paszporty
Wszyscy przyjeżdżający do Indonezji muszą mieć paszport ważny przynajmniej przez pół roku od chwili przybycia oraz bilety na dalszą podróż.
Wizę turystyczną (Visa-on-Arrival - VOA), która kosztuje 10 $ (trzydniowa) lub 25 $ (miesięczna), otrzymują obywatele Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych, a także Argentyny, Australii, Brazylii, Chin, Indii, Japonii, Kanady, Nowej Zelandii, Norwegii, Korei Południowej, Szwajcarii, Rosji, RPA, Tajwanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
Od turystów chcących zwiedzić niektóre rejony kraju wymaga się tzw. suratjalan, czyli zezwolenia na podróż. Informacji udzielają lokalne biura podróży oraz indonezyjskie placówki dyplomatyczne.

Ambasady i konsulaty
Ambasada Republiki Indonezji ul. Estońska 3/5 03-906 Warszawa
tel. +48 022/6175179,6175108 faks +48 022/6178451
info@indonesianembassy.pl www.indonesianembassy.pl
Ambasada RP
JI. HR Rasuna said Kav. X Blok IV /3 12950 Jakarta Selatan, Indonesia tel. kierunkowy: 62 (Indonezja), 21 (Dżakarta)
poljkt@dnet.net.id consular@polandembjak.org www.polandembjak.org

Odprawa celna
Dorosła osoba może wwieźć maksymalnie 2 litry alkoholu, 200 papierosów, 50 cygar lub 10 g tytoniu i rozsądną ilość perfum. Sprzęt fotograficzny i komputery muszą być zgłoszone do odprawy. Ich wwóz jest dopuszczalny pod warunkiem,że zostaną okazane przed odlotem.
Nie wolno wwozić narkotyków, broni i amunicji, odbiorników telewizyjnych, radiowych i magnetofonów, materiałów pornograficznych oraz świeżych owoców. Wszystkie filmy i kasety wideo muszą zostać oddane do kontroli przez Komisję Cenzury Filmowej. Nie ma ograniczeń w przywozie i wywozie waluty obcej i czeków podróżnych, chociaż zabroniony jest przywóz i wywóz waluty indonezyjskiej przekraczającej kwotę 5 mln rupii.

Zdrowie
Wymagane jest szczepienie przeciwko żółtej febrze, jeżeli przyjeżdża się w okresie do sześciu
dni od opuszczenia lub przejazdu przez teren, na którym występuje infekcja.
W sprawie szczepień przeciwko innym chorobom, w tym durowi brzusznemu, cholerze i żółtaczce typu A i B, należy skonsultować się z lekarzem.

Problemów mogą przysparzać biegunka i kłopoty żołądkowe, będące częstą reakcją organizmu na zmianę diety i środowiska. Koniecznie trzeba się zaopatrzyć w leki przeciwbiegunkowe. Gorączka towarzysząca skurczom żołądka i biegunce może wymagać kuracji antybiotykowej, zleconej przez lekarza.
Kłopoty żołądkowe powoduje często odwodnienie organizmu, ponieważ turyści nie piją wystarczającej ilości wody. Należy pić więcej, nawet jeżeli nie ma się pragnienia, zwłaszcza przebywając na wolnym powietrzu.
Profilaktyka malarii jest coraz trudniejsza, ponieważ w Azji Południowo-Wschodniej wykształcają się szczepy odporne na większość leków. Przed zasięgnięciem porady lekarza należy najpierw ustalić, czy będzie się przebywać w rejonach, gdzie można zachorować na malarię (nie występuje w całej Indonezji).
Denga, przenoszona przez komary aktywne za dnia, jest w Indonezji o wiele powszechniejsza niż malaria. W jej przypadku nie ma profilaktyki,a podróżując przez tereny zagrożone, trzeba zachować opisane powyżej środki ostrożności.
Wodę powinno się bezwarunkowo uzdatniać przed spożyciem. Butelkowaną czystą wodę można
kupić nawet w najmniejszych wioskach; w innych warunkach skuteczną metodą sterylizacji jest gotowanie jej przez 20 min. Wszystkie owoce obierajmy ze skórki oraz unikajmy jedzenia surowych warzyw.
W Indonezji nasila się plaga AIDS oraz inne choroby przenoszone drogą płciową.

Kantory/Wymiana walut
Wymieniając walutę, trzeba pamiętać, że banknoty muszą być nowe (monet się nie wymienia), ponieważ brudnych lub uszkodzonych nikt nie wymieni. Zwykle najlepszy kurs oferują kantory na lotniskach wszystkich większych miast. W hotelach kurs jest mniej korzystny, a w bankach nierzadko jeszcze niższy.
Zdecydowanie powinno się korzystać z licencjonowanych kantorów, zwłaszcza na Bali, gdzie nielegalni handlarze walutą znają i stosują wszystkie przekręty. Pieniądze należy przeliczyć przy okienku i odebrać pokwitowanie. Dobrze jest zmienić większą sumę pieniędzy w miastach przed wyruszeniem w głąb kraju. Przed wylotem pozostałe nupie bez trudu wymienia się z powrotem na obcą walutę.
Z kart kredytowych można korzystać w dużych hotelach, biurach międzynarodowych linii lotniczych, miejskich restauracjach i sklepach. Nie ma co liczyć na to, że przydadzą się na prowincji.

Co zabrać
Najlepiej zabrać ze sobą jak najmniej, ponieważ w Indonezji można zrobić spore zakupy
i dodatkowe miejsce na pewno się przyda. Trzeba mieć środek przeciw komarom, krem z filtrem słonecznym, leki na receptę i zapasową parę okularów. Leki zawsze należy trzymać w podręcznej torbie, bo odprawiony bagaż może zaginąć lub jego przybycie może się opóźnić. Warto pamiętać
o zamknięciu bagażu na klucz.

Ubranie
Ponieważ większość ludności tego kraju wyznaje islam, kobiety powinny zakrywać kolana, brzuch i ramiona. Niemile widziane są podkoszulki, odkryte plecy, szorty i minispódniczki, podobnie jak kostiumy kąpielowe poza plażą i basenem. Ze względu na wysoką wilgotność powietrza przydają się ubrania bawełniane lub szybkoschnące syntetyczne, które można kupić w sklepach ze sprzętem turystycznym. Warto mieć sandały lub inne buty, które można łatwo zdjąć, zwłaszcza jeżeli planujemy zwiedzać meczety lub domy, do których wchodzi się boso. Obuwie sportowe będzie przydatne podczas dalszych wędrówek. Rzadko nosi się garnitury i suknie wizytowe. Na specjalne okazje mężczyźni zakładają batikowe koszule i eleganckie spodnie, a kobiety skromne suknie lub stroje etniczne. Na terenach górskich przyda się lekka kurtka lub sweter.

Fotografowanie
Większość Indonezyjczyków uwielbia pozować do zdjęć, zwłaszcza gdy mają dzieci. zawsze jednak wcześniej wypada zapytać o zgodę. Prawie wszyscy rozumieją pytanie "Foto?". Wystarczy wskazać na aparat, a otrzymawszy w odpowiedzi kiwnięcie głową lub uśmiech, można przystąpić do fotografowania. Starsi ludzie bywają onieśmielieni i jeśli odmówią, należy to uszanować. Robienie zdjęć ludziom modlącym się uznawane jest za nieuprzejme.

Informacja turystyczna
Mnóstwo informacji można znaleźć w Internecie, chociaż wiele jest sprzecznych, a wiele po prostu błędnych. Oto dobry test na sprawdzenie wiarygodności danego źródła: jeśli strona podaje, że w skład Indonezji wchodzi mniej niż 17 508 wysp (niedawno liczba ta wzrosła do 18110), oznacza to, że od jakiegoś czasu jej nie uaktualniano.

Samotne turystki
W Indonezji samodzielnie podróżujące młode kobiety są zjawiskiem niezwykłymm, dlatego muszą być przygotowane na natrętne zaczepianie ze strony towarzyskich Indonezyjczyków. Miejscowe dziewczęta prawie zawsze chodzą w towarzystwie. Paniom nic nie grozi, dopóki ubierają się i zachowują skromnie. Kobiety z gołymi nogami i skąpo ubrane są uważane za niegodne szacunku.
Należy zachować zwykle środki ostrożności: nie chodzić zaułkami po zmroku ani nie przebywać nocą samotnie na plaży. Na Bali i w Dżakarcie trzeba wystrzegać się podrywaczy i mężczyzn proponujących darmowe przejażdżki.

Napiwki
Duże hotele doliczają do rachunków 10% opłatę za obsługę. Jeżeli w ekskluzywnych restauracjach nie uwzględniono w rachunku obsługi, wypada zostawić 5-10% napiwku, oczywiście jeśli obsługa była zadowalająca.
W jadłodajniach w małych miejscowościach dawanie napiwków nie jest praktykowane. Na lotnisku
i w hotelu za transport bagażu płaci się 1000 rupii za małą walizkę i 2000 rupii za dużą.
Napiwki dla taksówkarzy i kierowców wynajmowanych samochodów nie są obowiązkowe,ale z reguły zaokrągla się opłatę za kurs w górę do kwoty najbliższej 1000 rupii. Dodatkowa zapłata jest mile widziana w przypadku, gdy podróżuje się z kierowcą wynajętego samochodu oraz/lub z przewodnikiem.

Bezpieczeństwo
Indonezja jest na ogół bezpieczniejsza niż większość miast na Zachodzie. Podobnie jak wszędzie, w miejscach zatłoczonych należy uważać na kieszonkowców, a w tanich hotelach na złodziei oraz oszustów. Zaleca się zachowanie zwykłych środków ostrożności. Nie wolno zostawiać kosztownych rzeczy bez nadzoru, a w miejscach zatłoczonych trzeba pilnować torebek, portfeli i plecaków. Nie wolno pożyczać pieniędzy. Kradzież musimy natychmiast zgłosić policjantowi lub pracownikowi ochrony, tym bardziej że nowe paszporty i dokumenty podróży bardzo trudno otrzymać bez policyjnego raportu.
Należy wykonać kserokopie paszportu, biletów i dokumentów podróży, a oryginały przechowywać w hotelowym sejfie.
W Indonezji wszystkie narkotyki są nielegalne, a ich posiadaczy skazuje się z reguły na długoletnie więzienie, karę śmierci oraz/lub wysokie grzywny.

Zwyczaje

Indonezja jest rozległym krajem. Podróżni powinni zapomnieć o terminach, spodziewać się opóźnień i podchodzić do wszystkiego z dystansem. Trzeba po prostu cieszyć się z przebywania poza domem .

Indonezyjczycy są niezwykle przyjacielscy i uprzejmi, ale cechuje ich także zdecydowany konserwatyzm. Turyści przestrzegający kilku podstawowych zasad etykiety mogą być pewni miłego powitania.
• Zakazane jest dawanie i branie czegokolwiek lewą ręką (służy ona wyłącznie do utrzymywania higieny), podobnie jak pokazywanie lub zginanie palca w geście przywołania.
• Nie powinno się składać oferty kupna,jeżeli nie mamy zamiaru sfinalizować transakcji. Targując się, trzeba zacząć od połowy ceny wywoławczej i dojść do kompromisu.
Kwota 1000 rupii może dla kogoś oznaczać całodzienny posiłek, lepiej więc nie targować się o drobne sumy. Wielu Indonezyjczyków nadal żyje w wielkim ubóstwie,dlatego nie wypada obnosić się z dużymi kwotami pieniędzy.
• Żebranie nie stanowi tu kulturowej tradycji,jednak niewielkie datki w świątyni, wiosce lub ośrodku krzewienia kultury zostaną przyjęte z wdzięcznością.
• Ręce położone na biodrach oznaczają lekceważenie lub arogancję, zwłaszcza gdy stoi się w rozkroku. Siedząc, nogi podwija się pod siebie, a nie trzyma przed sobą ze stopami zwróconymi w stronę drugiej osoby.
• Zwiedzając meczet lub inne miejsca kultu, należy zadbać o skromny ubiór i zdjąć obuwie.

Strona główna | Oferta | Przewodnik | Partnerzy | O nas

Wszelkie prawa zastrzeżone | www.czas-wakacji.pl

Realizacja: 3on.pl

szukano: 0.552 s

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0